علامه میرزا علی علیاری

(۱۳۲۷-۱۲۳۶)
وی در منظومه رجالی «منتهی‌الامال» در شرح اجمالی خود می‌گوید: اَنا علی بن عبدالله / فی ولدغ (۱۲۳۶) خاص شهرالله / کان بعون ربّی العزیز / فی ستّ امیال مِنَ التّبریز / میلادی فی مسعود السّعود / و مسقطی قریه سردرود. وی پس از اخذ بعضی علوم معموله در تبریز، عازم نجف شد و در نجف به درجه اجتهاد نائل آمد. آیت‌الله علیاری در روز پنجشنبه، چهارم رجب سال ۱۳۲۷ هجری قمری وفات یافت. از آثار و تألیفات وی می‌توان به: ایضاح الغوامض فی تقسیم الفرائض، بهجه الامال فی شرح زبده المقال (پنج جلد)، تقویم تام، حاشیه تشریح الافلاک، حاشیه روضه البهيّه، حاشیه ریاض المسائل، حاشیه قوّامین، حاشیه مَعالِم، دلائل الاحکام فی شرح شرایع الاسلام، ریاض المقاصد فی شرح قصیده الشیخ حسن بن راشد فی مدح صاحب الزّمان (عج)، شرح چغمینی، مشکوه الوصول الی علم الاصول، المطرز فی شرح اقسام اللغز، مناهج الاحکام فی اصول الفقه (پنج جلد)، منتهی الامال فی علم الرّجال، منهاج الملّه فی تعیین الوقت و القبله، الوافیه فی شرح لُغز الکافیه لِشّیخ البهائی اشاره کرد.